Continuïteit

De oorsprong van de oudste nog bestaande gebouwen in
de lijnpatronen situeert zich voor de veertiende eeuw.

Oude plaatsen

We kunnen in veel gevallen aannemen dat de oude stenen kerken op een bestaande 'heilige' locatie werden opgetrokken. Bij vele heiligdommen is er een continuïteit doorheen de eeuwen heen. Geloof en rituelen wijzigen met de tijd of door volksverhuizingen, de cultusplaatsen wijzigen meestal enkel van uiterlijk.

Muizen - Sint-Lambertus

Onder de oude kerk van Muizen zijn restanten van een oudere cultusplaats gevonden, onder de kerk van Zemst vermoedt men ze.
Het is een bekend gegeven dat vele 'heidense' cultusplaatsen in de middeleeuwen werden gekerstend, in een poging het oude geloof uit te bannen. Onbedoeld (?) werden zo vele heilige plaatsen tot de huidige dag bewaard.
Hierdoor kunnen we moderne kaarten gebruiken bij het opsporen van oude ritusplaatsen.
Helaas werden ook vele megalieten vernietigd zonder een Christelijke 'opvolger' na te laten.

Op het 'platteland' bleven oude paden ook dikwijls gedurende eeuwen onveranderd. Nabij wegsplitsingen waar mogelijk ooit een menhir of dolmen stond, staat nu een kruis of een kapel...

Bij de val van het Romeinse Rijk, met de volksverhuizing van de Germanen, is er waarschijnlijk ook veel vernietigd en verloren gegaan.

Herkerstening

Later werden 'onze' contreien opnieuw gekerstend door onder andere Ierse missionarissen. De Ierse monniken kunnen we eigenlijk beschouwen als een verbinding tussen de oude tijden en de middeleeuwen. Deze monniken waren in zekere zin de erfgenamen van de Keltische traditie. De Kelten zullen ongetwijfeld meer geweten hebben over de kennis van hun voorgangers, de megalietenbouwers...
Mogelijk waren de Ierse monniken nog op de hoogte van het bestaan van oeroude krachtplaatsen en hebben ze een aantal cultusplaatsen in ere hersteld. Dit is slechts een persoonlijke hypothese (A. Van Rompuy)...

Sporen van megalieten

In Vlaanderen vinden we slechts enkele overgebleven megalithische restanten. Verschillende toponiemen (Langesteen, Blauwesteen, Bruinesteen, etc.) alsook de omvang van de megalithische beschaving wijzen er op dat ook hier ooit menhirs hebben gestaan. Mogelijk waren de ganggraven (dolmen) hoofdzakelijk in hout opgetrokken en hebben ze geen sporen nagelaten.
De Langesteen te Bost, Nabij Tienen, is in de jaren 80 van de 20ste eeuw 'verdwenen' bij de bouw van nieuwe woningen...

Terug naar boven - Kritiek (= volgende pagina)